zondag 28 november 2010

Bespelen

Heel zachtjes strelen zijn handen mijn wangen. Zijn vingers kammen door m'n haar en ik voel mezelf heel voorzichtig wegglijden.

"Dat is niet eerlijk, weet je... als je dat doet... enzo..."

Zijn warme lach zorgt er voor dat ik iets ontspan, en ik duw mijn gezicht zachtjes tegen zijn mouw. Zijn hand beweegt langzaam langs mijn nek, over mijn hals, en ik laat mijn hoofd naar achter rollen. Als hij heel even de druk opvoert, sluit ik mijn ogen en adem lang en traag uit. Als ik opkijk, staan zijn ogen nieuwsgierig en hij knijpt opnieuw, zacht maar zeker en steeds iets harder. Ik zucht, beweeg onrustig op de bank.

Hij beweegt ook, komt dichter bij me zitten. Hij draait zich naar me toe en mijn vingers trekken mijn jurkje over mijn knieën. De blik in zijn ogen laat een rilling over mijn rug lopen. Eén hand achter mijn hoofd, de andere over mijn neus en mond. Ik kreun, knipper met mijn ogen en kijk hem aan.

"Goedzo, kijk maar naar me," zegt hij op het moment dat zijn hand mijn neus en mond afsluit. Heel even sluit ik mijn ogen, draai mijn hoofd opzij, maar hij houdt zijn hand stevig op zijn plek. Mijn ogen vliegen open en ik zie hem staren, serieus, zijn blik scherp. "Blijf me aankijken, meisje."

Mijn lijf kromt zich en zijn hand streelt opeens mijn wang, mijn haar. Zijn lippen tegen mijn voorhoofd. "Goed zo," fluistert hij. "Goed zo meisje."

woensdag 24 november 2010

Protège-moi

Stuiter, stuiter. Een eerste blogje is altijd spannend. Zelfs als je al jaren geblogd hebt. Het is toch een nieuw begin, een nieuwe belofte.
Een nieuwe belofte aan mezelf, een nieuwe manier van leven, op een moment waarop alles nieuw lijkt.

Een maand of 3 geleden lag mijn leven op z'n kop, en nu lijkt het alsof eindelijk alles weer op zijn pootjes terecht komt. De drang om te schrijven komt langzaam terug, samen met die enorme 'lust for life'.
Ik heb het gevoel dichter bij mezelf te staan en de behoefte om te spelen, te kroelen, over te geven - die drang is enorm.

Protect me from what I want...

De behoefte om aan iemands voeten te zitten, mijn hoofd op zijn knie te leggen en m'n ogen dicht te doen. Alles loslaten en alles geven. Oh, de behoefte aan boeien en touwen om me heen, en vooral een stem die in mijn oor fluistert en woorden die zich voorzichtig in mijn hoofd nestelen.

Protège-moi...

Voordat ik mezelf verlies in de fantasiën.

En welkom op mijn nieuwe plekje.