Protège-moi

Stuiter, stuiter. Een eerste blogje is altijd spannend. Zelfs als je al jaren geblogd hebt. Het is toch een nieuw begin, een nieuwe belofte.
Een nieuwe belofte aan mezelf, een nieuwe manier van leven, op een moment waarop alles nieuw lijkt.

Een maand of 3 geleden lag mijn leven op z'n kop, en nu lijkt het alsof eindelijk alles weer op zijn pootjes terecht komt. De drang om te schrijven komt langzaam terug, samen met die enorme 'lust for life'.
Ik heb het gevoel dichter bij mezelf te staan en de behoefte om te spelen, te kroelen, over te geven - die drang is enorm.

Protect me from what I want...

De behoefte om aan iemands voeten te zitten, mijn hoofd op zijn knie te leggen en m'n ogen dicht te doen. Alles loslaten en alles geven. Oh, de behoefte aan boeien en touwen om me heen, en vooral een stem die in mijn oor fluistert en woorden die zich voorzichtig in mijn hoofd nestelen.

Protège-moi...

Voordat ik mezelf verlies in de fantasiën.

En welkom op mijn nieuwe plekje.